GAZETA E LONDRES – Michael – trajneri që edukoi me zemër dhe la pas një trashëgimi njerëzore të paharruar
Ka njerëz që kalojnë në jetën tonë dhe lënë kujtime. Ka të tjerë që lënë gjurmë. Michael ishte një prej tyre.
Lajmi i ndarjes së tij nga jeta tronditi familjen, miqtë, kolegët dhe gjithë komunitetin e KPR Richmond, veçanërisht ekipin KPR U13’s Whites, ku ai shërbeu me pasion, përkushtim dhe dashuri si trajner. Edhe pse po përballej me një sëmundje të rëndë, ai vazhdoi të ishte pranë fëmijëve të tij në futboll me buzëqeshje, qetësi dhe optimizëm, duke mos lejuar që vështirësitë personale t’ia zbehnin misionin.
Për Michael, futbolli nuk ishte thjesht një lojë. Ishte një mënyrë për të formuar karaktere. Ai besonte se rezultati i një ndeshjeje zgjat pak, ndërsa edukimi, respekti, disiplina dhe ndershmëria që u jepen fëmijëve zgjasin gjithë jetën. Prandaj, çdo stërvitje e tij ishte një mësim jo vetëm për teknikën e futbollit, por edhe për vlerat që ndërtojnë një njeri të mirë.
Në fushë ishte kërkues, i drejtë dhe motivues. Jashtë saj ishte një njeri me zemër të madhe, gjithmonë i gatshëm të dëgjonte, të ndihmonte dhe të mbështeste. Ai krijoi një atmosferë ku çdo fëmijë ndihej i rëndësishëm, i respektuar dhe pjesë e një familjeje.
Michael ishte edhe një prind shembullor. Përkushtimi ndaj familjes së tij ishte po aq i madh sa ai ndaj ekipit. Mirësia, përulësia dhe përgjegjësia e tij ishin cilësi që fituan respektin e të gjithëve. Ai nuk kërkoi kurrë vëmendje për veten; mjaftohej duke parë buzëqeshjen dhe përparimin e fëmijëve që stërviste.
Humbja e Michael është një humbje e madhe për KPR Richmond, për lojtarët e KPR U13’s Whites, për prindërit dhe për të gjithë ata që patën fatin ta njihnin. Megjithatë, njerëz si ai nuk largohen kurrë plotësisht. Ata vazhdojnë të jetojnë në kujtimet, mësimet dhe vlerat që kanë lënë pas.
Gazeta e Londrës shpreh ngushëllimet më të sinqerta për bashkëshorten e tij, Jamie, për familjen, miqtë dhe gjithë komunitetin e KPR Richmond. Në këto momente të vështira, jemi pranë tyre me respekt dhe dhimbje.
Michael u largua shumë herët, por shembulli i tij si trajner, si prind dhe si njeri do të mbetet një frymëzim për brezat që pati privilegjin të udhëhiqte.
Prehu në paqe, Michael. Emri yt do të kujtohet me respekt, mirënjohje dhe dashuri.
