GAZETA E LONDRES – Të gjithë kundër emigrantëve: Qeveri, opozitë dhe hipokrizia shqiptare
Nga Kujtim VANI
Në Shqipëri, pushtetarët, qoftë në qeveri apo në opozitë, kanë vite që luajnë të njëjtën lojë të ndyrë me fatet e njerëzve. Politikanët e korruptuar, hajdutë e deri vrasës, shpëtojnë nga drejtësia falë një magjie të pistë ligjore që quhet “parashkrim”. Ka kaluar koha? Atëherë krimi fshihet. Drejtësia vdes. Dosjet mbyllen. Fajtorët qeshin.
Por për emigrantët shqiptarë në Mbretërinë e Bashkuar, shumë prej të cilëve kanë 10–25 vjet që punojnë në ilegalitet, nuk ekziston asnjë parashkrim. Për ta nuk ka falje, nuk ka vlerësim, nuk ka marrëveshje. Ka vetëm injorim, hipokrizi dhe mashtrim politik.
Politika shqiptare, e gjitha njësoj: e paaftë, e pandershme dhe e pasinqertë
Kur vjen puna te emigrantët, dallimet mes Partisë Socialiste dhe opozitës zhduken. Bëhen një trup i vetëm, trupi i harresës kombëtare. Qeveria kujdeset vetëm për fasadën; opozita për t’u dukur se “kritikon”, por në realitet ka bërë zero për emigrantët në tri dekada rresht.
Nuk ka asnjë strategji. Asnjë presion diplomatik. Asnjë plan real për të zgjidhur situatën e atyre qindra mijëra shqiptarëve që mbajnë gjallë Shqipërinë me remitancat e tyre.
Vizita e Taulant Ballës në Londër: shumë fotografi, zero rezultate
Taulant Balla, kryetar i grupit parlamentar të PS-së, vjen në Londër si “përfaqësues i shtetit”. Takon disa deputetë britanikë, bën disa foto, shtrëngon duar… por asnjë fjalë për mijëra shqiptarët që jetojnë këtu pa dokumenta.
Përkundrazi, ekspozon me krenari një takim me një biznesmen shqiptar me 365 punonjës, sikur të ishte thjesht një numër për tu mburrur, jo një realitet i përditshëm i njerëzve që punojnë e krijojnë ekonomi në një vend të huaj.
Shqiptarët në MB kanë kompani, biznese, kontribuojnë në ekonominë britanike më shumë sesa politikanët kontribuojnë në Shqipëri. Por as PS-ja, as PD-ja, as partitë e vogla nuk kanë ngritur asnjëherë zërin për legalizimin e tyre.
Marrëveshje për riatdhesim, por JO për ata që kontribuojnë
Shqipëria nënshkroi menjëherë marrëveshje për riatdhesimin e shqiptarëve që kërkuan azil. E bënë me ngut, me dëshirë, me vrull. Pse? Sepse kështu u shërben interesave politike.
Por pse nuk ka një marrëveshje për amnisti, për legalizim, për të drejtat e shqiptarëve që jetojnë prej dekadash në MB? Pse nuk kërkohet të njihet kontributi i tyre? Pse nuk bëhet një presion i vërtetë diplomatik? Me sa duket, sepse emigrantët nuk janë prioritet. Janë thjesht çeqe që mbushin ekonominë shqiptare me qindra miliona euro çdo vit.
Opozita nuk është më pak fajtore
As opozita nuk shpëton. Kanë bërë të njëjtën gjë për 30 vjet. Flasin, bërtasin, akuzojnë në studio televizive, por kur vjen puna te emigrantët, zero. Nuk kanë kërkuar asnjë amendament serioz. Nuk kanë ushtruar asnjë presion real ndaj qeverisë. Nuk kanë propozuar asnjë pakt shtetëror për diasporën.
Politika shqiptare në tërësi është një turp kombëtar kur vjen puna te emigrantët.
Mesazhi i vërtetë për klasën politike: Nëse nuk i mbroni, mos i lëndoni më!
Emigrantët shqiptarë kanë mbajtur gjallë Shqipërinë. Kanë investuar. Kanë ndërtuar ekonomi. Kanë dërguar miliarda. Kanë bërë gjithçka që shteti nuk e bëri kurrë.
Dhe për këtë meritonin të paktën respekt, mbrojtje, dinjitet.
Nëse politika shqiptare nuk është në gjendje t’i mbrojë, atëherë të paktën:
Mos i mashtroni! Mos i përdorni! Mos i lini në harresë!
Mos i kujtoni vetëm para zgjedhjeve!
Merrni paratë që dërgojnë, por ndaloni së talluri me hallet e tyre.
Dhe mbyllni gojën, nëse nuk keni ndërmend të bëni as gjënë më të vogël për t’u kthyer dinjitetin atyre që i japin Shqipërisë më shumë se ç’ju jepni ju – të gjithë, pa përjashtim, pozitë dhe opozitë.
